Nooit voelde ik me zo gelukkig en beroerd tegelijkertijd, nog 10 minuten te gaan en dan zal ik de vrouw zijn van mijn allerliefste schat. Wat heb ik hier na uitgekeken, jaren lang was dit de meest ultieme droom. Het jawoord geven aan mijn grote liefde.

Ruim een jaar geleden vroeg hij me in het bijzijn van familie en goede vrienden ten huwelijk, volmondig had ik ja gezegd. Niet wetend wat ons te wachten stond. Ik kijk naar de prachtige ring die hij aan mijn vinger had geschoven, wat voelde ik me toen goed.

Mijn gedachten dwalen af, terug naar ‘het’ moment. Zomaar uit het niets voelde ik me naar, een beklemmend misselijk makend gevoel overviel me. En toen… was het zwart.

Het eerste wat ik me herinner is een week na het infarct. Ik werd wakker en een arts vertelde me wat er was gebeurd. “ U bent hier in het ziekenhuis, u heeft een zwaar hartinfarct gehad.” Op dat moment stond de wereld stil.

“Kan ik nog trouwen?”

Was het eerste wat ik de arts vroeg.

De arts was rustig en beleeft. Hij kon mij geen zekerheden geven.

“Met revalidatie en veel rust is er kans dat je nog iets opknapt.”

“Een kans!”

fluisterde ik in paniek.

“Sorry ik had je graag beter nieuws gegeven.”

Het revalideren is tot nu toe moeizaam verlopen. Mijn verloofde heeft alle voorbereidingen voor ons huwelijk alleen gedaan.

Hij heeft zo zijn best gedaan.

Ik had hem zoveel meer gegund.

5 minuten nog. De zaal heeft zich inmiddels gevuld met familie en al onze goede vrienden. Heel even houd ik het nog wel vol.

Ik hoop dat je me vergeeft!

Na het jawoord sluit ik mijn ogen en zal je vrouw zijn tot in eeuwigheid.

Het jawoord

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s